یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد جاذبه زمین را کشف کرد.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد فکر کرد که چقدر بدشانس است و آن جا را برای همیشه ترک کرد.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد آن سیب را نقاشی کرد.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد مرد.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد سیب را با لذت خورد.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد توشه ای از علم سیب بر ذهن گذاشت و عصاره ای شفابخش ساخت برای اثبات توانگری خویش در آن چه مردم معجزه ی طب می نامیدند.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد گفت: این سیب توطئه خصمانه دشمنان من است و رفت تا انتقام بگیرد.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد با تنها رمقی که از فرط گرسنگی در دستانش جاری بود، سیب را در جیب نهاد برای روز مبادا!

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد سفری کرد به دل ذرات نهان سیب تا فلسفه ی جهان را در آگاهی از پیوند ذرات آن بیابد.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد رفت تا سخاوت درخت را با دوستانش تقسیم کند.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد گفت: من هم مثل تو از ریشه و خانواده ام وامانده ام و آن یگانه سیب، همدم یک عصرگاه آن مرد تنها شد.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد سیب را خاک کرد تا نگاه بدبینانه دیگران طراوت سیب را پژمرده نکند.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و او اندیشید که چه دنیای کینه توزی که حتی درخت را به جنگ با آدمی برمی انگیزد و آن درخت را قطع کرد.

یه روز یه سیب از روی درخت افتاد روی سر یه مرد، و آن مرد شعری درباره یک سیب نوشت: زندگی یک سیب است، گاز باید زد با پوست...

چقدر خوب و روشن است نمای چشم های تو

نمی رسد ستاره ای به پای چشم های تو

به ماه خیره می شوم فقط و گریه می کنم 

دلم که تنگ می شود برای چشم های تو

و هی مرور می کنم نگاه اول تو را

وگر نمی رسد به من صدای چشم های تو 

تو تا پلک می زنی به سجده می رود دلم

به پیشگاه اعظم خدای چشم های تو 

شبی خراب می شود حصارهای فاصله

و آب می شود دلم به پای چشم های تو 

اجازه هست که قلبمو ،برات چراغونی کنم؟

پیش نگاه عاشقت ،چشمام و قربونی کنم؟

اجازه میدی تا ابد، سر بذارم رو شونه هات؟

روزی هزار دفه بگم ، بگم که میمیرم برات ؟

اجازه دارم به همه، بگم فقط ماله منی؟

بگم ستاره ها میگن، همیشه تو فال منی

اجازه میدی که بگم،حرف ترانه هام تویی

عاشقونه‏

 عاشقونه از تو مى‏خوام تا ابد با من بمونى‏

 واسه دلى كه تنهاست، يه غزل از عشق بخونى

‏
 تو قمار زندگى، من دلمو به تو مى‏بازم‏

 با نگاه گرمت اما دنيايى از عشق مى‏سازم‏

 عاشقونه از تو مى‏خوام سر بذارى روى شونه‏م‏

 واسم هيچ فرقى نداره كه بهم بگن ديوونه‏م‏

 آسمون پر از ستاره‏ست، اما اميدش به ماهه‏

 واسه ديدنت عزيزم چشم من خيره به راهه‏

 عاشقونه، نازنينم، پر احساس، پر رازيم‏

 من و تو معنى نداره، بيا تا ما رو بسازيم‏

 تو پرى قصه‏هامى، بى تو زندگيم چه سرده‏

 تو كنار من نباشى، اين بهار خزون درده‏

 عاشقونه همدمم باش، نذار باورم شه تنهام‏

 تو تموم زندگيمى، از خدا من تو رو مى‏خوام‏

 برو ادامه مطلب 

رمزش همون ش ش خودت بیده

مي خواهمت چنانکه شب خسته خواب را
مي جویمت چنانکه لب تشنه آب را
محو تو ام چنانکه ستاره به چشم صبح
یا شبنم سپیده دمان آفتاب را
بی تابم آنچنانکه درختان برای باد
یا کودکان خفته به گهواره تاب را
بایسته ای چنانکه تپیدن برای دل
یا آنچنانکه بال ِ پریدن عقاب را
حتي اگر نباشي ، مي آفرينمت
چونانکه التهاب بيابان سراب را
ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی
با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را ...

کاش می شد از تو نوشت ، از تمام خوبیهایت،مهربانی هایت،از لطافت دستانت،از آرامش آغوش گرمت و از نگاه پر مهرت.کاش می شد از تو نوشت،از آن همه دلتنگی ،از آن همه آرزو و از آن همه فاصله

کاش می شد نوشت وسعت دوست داشتنت را ، کاش می شد نوشت عظمت خواستنت را و کاش می شد نوشت شیرینی داشتنت را. کاش می شد اندازه کرد دلتنگی هایم را .

در کدامین کلمه می گنجد توصیف نگاهت ؟ و کدامین واژه می رساند معنای لبخندی که بر لبانت می نشیند را؟

آغاز که می کنم پایان ندارد نوشتن از تو ، قلم می نویسد و اشک می ریزد ، خط خطی می شود دل سفید کاغذ ، دلم آرام نمی گیرد .

تو که نبودی هیچ نبودم ، معنایی نداشت بودنم ، بهانه ای نداشتم برای ماندن . تو که نبودی آسمان ابی نبود ، باران که می بارید دلم می گرفت ، سرد بود همه جا .

تو که نبودی سایه ای بودم دنبال خودم ، خسته از آفتاب . خیابانها بی تو به نا کجا می رفت و کوچه ها بی تو بن بست بود و خانه ها قفس . اتاقم بوی پاییز می داد و دفترم طعم دلتنگی .

خوابها بی تو کابوس بود و رویا ها آرزو ، آرزوهایم محال بود بی تو ، بی تو بودم و با تو نبودم . . .